چه لطیف

جریان این ماهی رو میخوام بنویسم! انقدر من خندیدم از دست این بشر ماهی کش... خوب من نشسته بودم داشتم باسه خودم سخنرانی میکردم و علی هم داشت آشپزی میکرد! حالا نکه فکر کنین قر**مه سبز**ی درست میکرده ها نه داشت املت درست میکرد!!!! داشتیم در یک مورد جدی در باره تلفنی که تازه قطع شده بود حرف میزدیم! که ملت چی خیال میکنن و اینا!.. بعد من یک هو کنار آشپز خونه دیدم این تَنک ماهی خالی رو زمینه! من: علی ماهی مرد؟ آخی نه!! ماهیه مرد؟ علی: آره بیچاره کشتمش! من: چی شد؟ اون: از بیرون اومدم حواسم نبود (زیاد بهش خوش گذشته بوده فکر کنم) بعد بدون اینکه از اون چیزا که آب را فیلتر میکنه ماهی و انداختم تو تنک من: خوب؟ اون: خوب فرداش که پاشدم دیدم مرده دیگه!! من: آخیی تو ۱ ماه رفتی فلان جا ماهی و این همه راه بردی دادی پسر داییت که مراقبت کنه زدی کشتیش به همین راحتی!! اون: آره اونقدر دلم سوخت گذاشتمش تو کاپ کافی که داشتم درشم محکم بستم که له نشه تو اشغالها ! من که مردم از خنده: وا جدی؟؟!! اون: آره گناه داره... من: خوب خاکش میکردی! اون: همیشه میکنم !!! ولی اینبار سرد بود منم عصبانی شدم دیگه نرفتم خاکش کنم! همیشه پشت در خاک میکنم!!! من که مردم از خنده : یعنی اون پشت قبرسون ماهی ها هست دیگه؟!! ا
هنوزم وقتی اون قیافش میاد تو نظرم که رفته ماهی رو چال کرده یا اونجوری کرده تو کاپ قهوه که له نشه از خنده میمیرم آخه لطیف من!!!ولی بیچاره ماهیه!ا