یعنی‌ انقدر نزدیک شدن به یکی و اینکه بهش بگی‌ من ازت خوشم میاد و می‌خوام باهات شام برم بیرون یا کافی‌ بخورم یا برقصم یا هر چی‌ سخته که باید این همه فیلم بازی‌ کنی‌ و خودت و اطرافیان و طرف و سر کار بذاری؟!! بعدم اصلا به طرف نگی‌ و لابد با خودتم میگی نه بابا همچین تحفه ای هم نبود!! خوب شد اصلا نرفتم جلو!!! کلا پسرای ایرونی‌ واسه خودشون عجوبه‌هایی‌ هستن تعریف نشدنی‌!! البته دخترام همینند‌ها نه که فکر کنین!!در ابعاد دیگه! به خدا بعضی‌ وقتا میمونم تو کار اینایی ( صد البته غیر ایرانی‌) که فوری از یکی‌ خوششون میاد معطل نمیکنن و پیغام پسغام نمیدن و نمیترسند که طرف بهشون میگه آره یا نه! اگه گفت نه هم میگن به درک که نشد لیاقت نداشت!! ( حالا من لغات مودبانه شو به کار بردم!!!ولی‌ همون که الان تو ذهنت گفتی و میگن!!!)!ا

دقت کردین مهمونی ایرونی‌ دخترا اگه تنها باشن با هم میرقصن پسر هام دم بار وایستادن دارن تماشا می‌کنن!! خیلی‌ گاهی اوقات حرص آور و البته خنده داره!!! برادرم یه بار نکته جالبی‌ گفت... برادر من از اون مدلایی هست که زود با همه دوست می‌شه و خیلی‌ سوشال هست خودش از مدلایی هست که کلا اگه بخواد با یکی‌ برقصه میرقصه... یه بار داشت به ما میگفت من همیشه اگه از یکی‌ خوشم بیاد میرم باهاش حرف میزنم و میرقصم اگه از منم خوشش نیاد خوب چیزی نمی‌شه ۱۰۰ تا دختر دیگه اونجا هست که اگه اون گفت نه میرم به یکی‌ دیگه میگم! خوب ازم خوشش نیامده دیگه! گناه که نکرده!!! البته شاید این به خاطر اعتماد به نفسش باشه یا شایدم چونکه نود درصد دوستاش آمریکایی‌ هستن و یه جورایی از جمع ایرانی‌ دوره و اداهای اونا رو نداره!! یا نمیدونم دیگه چی‌ میتونه باشه ولی‌ کاشکی‌ حد اقل نصف پسرای ایرونی‌ این ذهنیت و داشتن!ا